Erkenning voor Ronny en Mohsen: gemeente investeert in Buurthuis de Pit

Goes – Het is vrijdagmiddag in De Pit. Bij de deur lopen een vrolijke peuter en hond achter elkaar aan. Er lopen vrijwilligers en stagiaires rond in de keuken en andere ruimtes. Iedereen kijkt blij. Het buurthuis is een begrip in Goes en vormt voor veel jongeren zelfs een tweede thuis. Dit is precies wat gemeente Goes wil versterken.

Door: Hanna Ippel

Het college heeft dinsdag 24 maart besloten hier een pilot te starten. Een pilot gericht op het ondersteunen van jongeren en het contact met de jeugd te behouden. Hiervoor krijgt het buurthuis incidenteel zo’n € 40.000 subsidie toegekend. Wethouder André van der Reest noemt deze pilot een ‘‘inrichting van de sociale basis.’’ Het buurthuis vormt daarom een voorbeeld voor andere buurthuizen in de gemeente.

Ronny en Mohsen

In een zaal met een graffitimuur en een PlayStation zijn jongerenwerkers Mohsen Al-Zarkani en Ronny Menheere, de beheerder, te vinden. Na een hartelijk ontvangst zoeken we een rustig plekje in een andere zaal om te praten. Ronny begint met vertellen dat hij vanaf 1998 al betrokken is bij De Pit en sinds 2016 beheerder. Hij heeft een achtergrond in de horeca voordat hij bij De Pit kwam. Hij deed hiervoor ook ‘‘een uitstapje’’ als docent op een ROC en begon een feestwinkel. Toch ‘‘kriebelde de horeca’’ en hij ging werken voor Philadelphia met jongeren met een verstandelijke beperking in een restaurant. Hij deed daarnaast vrijwilligerswerk bij De Pit en toen de functie vrijkwam voor beheerder, greep hij die met beide handen aan. Mohsen kwam voor het eerst met De Pit in aanraking als tiener. Dit was ‘‘met vrienden een beetje gamen,’’ vertelt hij. In 2020 kwam hij stagelopen en Ronny was zijn stagebegeleider. Sindsdien zijn de twee onafscheidelijk in hun inzet voor De Pit.

Ronny weet nog goed het moment waarop hij ‘‘de jongerenwerker’’ zag in Mohsen. Hij zag hoe Mohsen een ruzie bemiddelde van jongeren in het buurthuis en deze ook goed oploste. Een moment dat beide mannen nog scherp voor ogen hebben. ‘‘Daarna hebben we echt veel problemen opgelost,’’ aldus Mohsen.

Arabisch

Dat ze een goed team vormen, blijkt ook wel uit de vraag of ze momenten kunnen noemen waarin ze merken echt een verschil te zijn voor jongeren. Het blijft even stil voordat Ronny zegt ‘‘dat zijn zoveel dingen,’’ Mohsen valt hem bij: ‘‘zoveel.’’ De mannen lachen. Mohsen begint met antwoorden. De Kermis in Goes is een periode waarin De Pit in actie komt. Mohsen komt uit Irak en spreekt ook Arabisch. Zijn achtergrond brengt hem veel in jongerenwerk. Hij kan met meerdere groepen in gesprek en daardoor helpen om problemen op te lossen. ‘‘Mohsen is op dit moment,’’ aldus Ronny, ‘‘de enige jongerenwerker in Goes die Arabisch spreekt.’’

Het verhaal achter de jongere

Ronny vertelt dat ze vele voorbeelden kennen van jongeren die ‘‘360 graden gedraaid zijn.’’ Jongeren die vroeger problematisch gedrag vertoonden, doen nu zelfs vrijwilligerswerk voor De Pit. Ze kijken altijd naar de achtergrond van een jongere. ‘‘Er komt altijd een verhaal achter,’’ zegt Mohsen. ‘‘En dan gaan we aan het werk en je ziet dat ze allemaal lieve jongens zijn, maar soms hebben ze een beetje begeleiding nodig.’’ Als ze merken dat er onrust bij de jongeren is, gaan ze direct in gesprek. Geen tijd om ruzies te laten sudderen. ‘‘Negen van de tien keer vertellen ze dan eerlijk wat er speelt,’’ aldus Ronny. Op die manier zijn al veel conflicten opgelost.

Erkenning

Voor Ronny en Mohsen is de subsidie het eerste moment van financiële erkenning voor hun vrijwillige inzet. Complimenten, waardering en de succesverhalen betekenen altijd veel voor de mannen. Toch is dit een belangrijke stap. Ze stoppen veel tijd in het Buurthuis en dat wordt nu door de gemeente erkend. Voor Mohsen betekent het dat hij ‘‘dieper het jongerenwerk in gaat.’’ De subsidie komt daarbij niet onverwacht. 

Sinds een jaar is De Pit in gesprek met de gemeente en een aantal stichtingen. De samenwerking tussen SMWO en Open Door is aanzienlijk verbeterd. De pilot is hiermee versterking op wat al verbeterd is volgens Ronny en Mohsen. Voor hen betekent de pilot dat hun werk een belangrijke plaats krijgt in de gemeente. Zij zijn dan niet meer vrijwilligers. ‘‘We deden het ook allemaal omdat we het leuk vonden, maar we gaan nu steeds meer doen en het moet wel gelijk blijven.’’

‘‘Maar,’’ zegt Mohsen kijkend naar Ronny, ‘‘zoals jij altijd zegt, het zit hier.’’ Hij klopt op zijn hart. ‘‘Jongerenwerk moet vanuit hier komen.’’ Ronny herinnert zich gelijk een periode toen de Kermis en de kinderweek tegelijk plaatsvonden. Ze waren dag en nacht actief voor de jongeren. De mannen worden enthousiast terwijl ze hierover praten. Het werk geeft hen nog elke dag energie en voldoening. De pilot is hiermee een kroon op alles wat ze al hebben mogen doen en nog gaan doen.