Rubriek Goes Gezien: De drinkput en een hekpaal van boerderij Klein Frankrijk

Deze idyllische foto is van twee jaar geleden, toen gemaakt omdat ik zeker wist dat dit onderwerp een keer aan de beurt zou komen in deze rubriek. Een foto van nu, met bouwhekken en zo, zou u en mij minder bekoren, want deze oude boerderij op de hoek Westerstraat/Ringbaan West wordt momenteel ‘herontwikkeld’ tot een appartementencomplex: Stadshof Klein Frankrijk.

Door Arend van der Wel

‘‘ ‘Eindelijk mag de schop in de grond!’, zegt ontwikkelaar Fraanje op het bord langs de Ringbaan en in een nieuwsbrief voor geïnteresseerden. En daar hoor ik bij, maar vooralsnog niet om daar een van de 34 appartementen te kopen, ook al valt een groot deel ervan ‘binnen de betaalbaarheidsgrens’, aldus die nieuwsbrief.

Waarom ik me dan wel op de nieuwsbrief geabonneerd heb? Ook niet omdat ik in een huurappartement geïnteresseerd zou zijn, die gaan toch niet door. Maar wel om u nu met de juiste feiten te dienen, dus ik zal me morgen netjes afmelden als abonnee. Maar er is meer. Ruim twintig jaar fiets ik er zo goed als dagelijks langs. Lange tijd moest je op het fietspad daar een toom kippen zien te ontwijken; beetje gevaarlijk, maar heel gezellig. Toen de zwarte Zeeuwse schuur uit 1850 in 2009 ’s nachts in vlammen opging, rook ik dat. Nadat het huis in 2017 te koop kwam te staan, had een vriend van me nog een gesprek daarover met de eigenaar (het is geen gemeentelijk, maar particulier bezit). Dat leidde tot niets. Misschien gaat hij er weer ’s langs, nu voor een ultramodern appartement op historische grond en in een ‘groene oase’, zoals de ontwikkelaar het graag noemt. De boerderij heeft lang leeggestaan. Tijdens het gemeentelijke themajaar ‘Europa’ in 2021 was er een buitenexpositie rondom het huis met foto’s van andere gebouwen in Europa die aan hun lot waren overgelaten. Leuk bedacht. 

Een voorloper van de boerderij op deze plek was er vermoedelijk al eind 16e eeuw. Het is onbekend wanneer precies de huidige versie is gebouwd. Het overgebleven woonhuis wordt nu gerestaureerd volgens de richtlijnen van Monumentenzorg. Maar het perceel biedt meer monumentaals, aldus Rijksmonumenten.nl: ‘een uitgegraven drinkput door enige begroeiing omgeven’. Die ‘enige begroeiing’ werd gevormd door bomen en die zijn nu (de schop mag nu eindelijk de grond in, snapt u wel) rigoureus gekapt; alleen de stronken moeten nog weg, lijkt me. Een naar gezicht, dus ook vandaar de idyllische ‘oude’ foto hierbij. Maar de drinkput – eigenlijk een ronde vijver, geen stenen put – uit 1850 blijft netjes bestaan, want die is volgens Monumentenzorg ‘van belang vanwege de ensemblewaarde als functioneel onderdeel van het complex.’ Op de verkoopsite lees ik niets over die drinkput, wel zie ik op de schets van het toekomstige geheel een langwerpiger waterpartij op die plek. Vanwege de ensemblewaarde natuurlijk, wat dat ook precies wezen mag. 

Op de foto ziet u de linker hekpaal bij de oude ingang, met - als u goed kijkt - de boerderijnaam Klein Frankrijk. Deze paal lijkt mij authentiek en oud. Een rechter hekpaal staat er ook, maar die is onthoofd, van andere makelij en draagt geen naam of jaartal. Het lijkt me een mooie uitdaging voor de ontwikkelaar om die linkerpaal te sparen en een prominente plek te geven. Op de genoemde site staat een romantische tekening van de paal. Laat die tekening maar werkelijkheid worden, als puntje bij paaltje komt. En wat kippen en schapen erbij, graag.’’